Charakterystyka produktu leczniczego dla Apobetina. Sprawdź też, w której aptece kupisz i w jakiej cenie. ApoBetina, 8 mg, tabletki, 100 szt. tabletka. NIP 537-249-29-24 KRS 0000301254 Usługę zdalnej konsultacji z lekarzem świadczy Telemedi. Betina® (dicloridrato de betaistina) 16 mg: metade ou um comprimido três vezes por dia. Betina® (dicloridrato de betaistina) 24 mg: um comprimido duas vezes ao dia. Se você tiver que tomar mais de um comprimido por dia, distribua a tomada dos comprimidos ao longo do dia. Por exemplo, tome um comprimido pela manhã e um a noite. Metocard - przeciwwskazania do stosowania leku. Lek Metocard, pomimo że istnieją wskazania do jego stosowania, nie zawsze może być zastosowany u każdego pacjenta. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tego leku jest wykazywanie nadwrażliwości tj. uczulenie na substancję czynną, inne β-adrenolityki lub pozostałe substancje obecne 6 to 14 years: Initial dose: 2 mg orally three or four times a day. Dosage may be cautiously increased stepwise, but not exceed 24 mg/day (in divided doses). 15 years or older: Initial dose: 2 mg or 4 mg orally three or four times a day. Dosage may be cautiously increased stepwise up to a maximum of 8 mg four times a day as tolerated. 16 mg 24 mg 60 mg 3,0–4,0* ½ 4,1–8,0 1 8,1–12,0 1 12,1–24,0 2 24,1–30,0 1 30,1–60,0 2 *Dawka dla psów o wadze poniżej 3 kg nie została dokładnie określona. Zapobieganie wymiotom powodowanym przez chorobę lokomocyjną (tylko dla psów w wieku 16 tygodni lub starszych) Betaserc, 24 mg, tabletki, 60 szt. tabletka. Aby odebrać ten lek w aptece musisz okazać ważną w dniu odbioru receptę. 48.99 zł. Cena za szt.: 0.82 zł. ApoBetina, 0,024 g, 60 60 tabletek znajduje się w Dr.Max. Sprawdź produkt na stronie drmax.pl. Rezerwacje przyjmujemy 24/7 Każda tabletka zawiera 24 mg Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Betaserc ODT 24 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej Betahistini dihydrochloridum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta. lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia. 6,56 zł. Cena po refundacji. lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wskazaniach: choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe. ApoSerta. tabletki powlekane; 50 mg rn93. ApoTiapina - skład 1 tabl. powl. zawiera 25 mg, 100 mg lub 200 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu); lek zawiera laktozę, ponadto tabl. 25 mg zawierają żółcień pomarańczową. ApoTiapina - działanie Kwetiapina jest substancją czynną o nietypowym działaniu przeciwpsychotycznym. Kwetiapina i jej aktywny farmakologicznie metabolit - norkwetiapina działają na wiele receptorów neuroprzekaźników. Działanie przeciwpsychotyczne wynika głównie z blokowania w mózgu receptorów serotoninowych (5-HT2) oraz dopaminowych (D1 i D2). Dodatkowo norkwetiapina wykazuje silne powinowactwo do transportera norepinefryny (NET). Kwetiapina i norkwetiapina mają także duże powinowactwo do receptorów histaminowych i α1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych i serotoninowych 5-HT1. Powinowactwo do receptorów cholinergicznych muskarynowych oraz benzodiazepinowych jest nieznaczne. Kwetiapina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (pokarm nie wpływa na biodostępność kwetiapiny). Wiąże się z białkami osocza w 83%. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie z udziałem CYP3A4. Mniej niż 5% kwetiapiny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem i moczem. Około 73% metabolitów kwetiapiny jest wydalane z moczem, 21% z kałem. T0,5 kwetiapiny w fazie eliminacji wynosi około 7 h, norkwetiapiny - 12 h. ApoTiapina - wskazania Leczenie schizofrenii. Leczenie umiarkowanych lub ciężkich epizodów maniakalnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Leczenie dużych epizodów depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Zapobieganie nawrotom w chorobie afektywnej dwubiegunowej u pacjentów z epizodami maniakalnymi lub depresyjnymi odpowiadającymi na leczenie kwetiapiną. ApoTiapina - przeciwwskazania Nadwrażliwość na kwetiapinę lub inne składniki preparatu. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak: inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna, nefazodon. ApoTiapina - ostrzeżenia Nie jest wskazane stosowanie kwetiapiny u dzieci i młodzieży. Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia; z czynnikami ryzyka udaru mózgu; z napadami padaczkowymi w wywiadzie; z cukrzycą lub czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy (regularnie obserwować tych pacjentów pod kątem pogorszenia kontroli stężenia glukozy we krwi i kontrolować masę ciała); z czynnikami ryzyka wystąpienia neutropenii (z wcześniejszą małą liczbą białych krwinek oraz neutropenią wywołaną lekami w wywiadzie); z zaburzeniami czynności wątroby; u osób w podeszłym wieku; u pacjentów stosujących leki silnie indukujące enzymy wątrobowe (leki te znacząco zmniejszają stężenie kwetiapiny we krwi). Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą układu krążenia lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym oraz jeśli kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT lub z lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią. W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego. U pacjentów, u których podejrzewa się kardiomiopatię lub zapalenie mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną. Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano zaburzenia połykania - należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem oraz w trakcie leczenia należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne. Wszystkich pacjentów leczonych preparatem należy obserwować pod kątem występowania myśli i zachowań samobójczych (szczególnie we wczesnym okresie powrotu do zdrowia, po zmianie dawki leku, jak również po nagłym odstawieniu kwetiapiny); dotyczy to zwłaszcza pacjentów w wieku poniżej 25 lat oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. Podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi należy zachować takie same środki ostrożności, jak podczas leczenia pacjentów z epizodami ciężkiej depresji. Wszystkich pacjentów leczonych kwetiapiną należy obserwować pod kątem wystąpienia objawów hiperglikemii (nadmierne pragnienie i łaknienie, wielomocz i osłabienie). W czasie leczenia kwetiapiną należy kontrolować masę ciała oraz profil lipidowy. W przypadku pogorszenia profilu metabolicznego (zmiany masy ciała, stężenia glukozy, lipidów we krwi) należy postępować zgodnie z wytycznymi klinicznymi i zastosować odpowiednie leczenie. W razie wystąpienia objawów niedociśnienia w trakcie leczenia kwetiapiną, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wolniejsze jej zwiększanie. U pacjentów, u których występuje akatyzja, zwiększenie dawki kwetiapiny może być szkodliwe. W razie wystąpienia dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia kwetiapiną. Należy przerwać leczenie kwetiapiną w przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego. Należy przerwać podawanie kwetiapiny u pacjentów, u których liczba neutrofilów wynosi 65 lat z epizodami depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 25 mg na dobę; dawka powinna być zwiększana codziennie o 25-50 mg na dobę aż do ustalenia skutecznej dawki, zależnie od reakcji klinicznej pacjenta i tolerancji leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby zmiany dawkowania. Sposób podania. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Tabl. 100 mg i 200 mg można dzielić na połowy. ApoTiapina - uwagi Lek należy odstawiać stopniowo przez okres przynajmniej 1-2 tyg. Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunologicznego dla metadonu i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów, którzy zażywali kwetiapinę; zaleca się potwierdzenie kwestionowanego wyniku przez wykonanie odpowiedniego badania chromatograficznego. Kwetiapina może zaburzać sprawność psychomotoryczną - pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek. Opis Lek ApoBetina 24 mg zawiera betahistynę. Należy do grupy leków określanych mianem „antagoniści histaminy”. Wskazania ApoBetina jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby Ménière’a, takich jak: zawroty głowy i nudności lub wymioty, dzwonienie w uszach (szum w uszach) utrata słuchu lub trudności w słyszeniu. Substancja czynna: Betahistini dihydrochloridum Skład Substancja czynna Kazda tabletka zawiera 24 mg betahistyny dichlorowodorku Pozostałe składniki powidon, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon (typ A), kwas stearynowy Dawkowanie Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka leku to pół do jednej tabletki dwa razy na dobę. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki. Może upłynąć kilka tygodni zanim zaobserwuje się poprawę. Tabletki najlepiej zażywać podczas posiłku. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży Nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Przeciwwskazania Kiedy nie stosować leku ApoBetina jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na betahistynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku, jeśli pacjent ma guz chromochłonny nadnerczy, rzadko występujący nowotwór nadnerczy, u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Uwagi do stosowania Zawartość: 60 tabletek Sposób przechowywania: poniżej 25°C Producent / Podmiot odpowiedzialny: AUROVITAS Pozwolenie: MZ 23709 Ważne przed zastosowaniem Ostrzeżenia Przed rozpoczęciem przyjmowania leku ApoBetina należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: jeśli u pacjenta obecnie lub w przeszłości stwierdzono owrzodzenie żołądka (wrzód trawienny), jeśli pacjent ma astmę oskrzelową, jeśli pacjent ma pokrzywkę, wysypkę skórną, alergiczny nieżyt nosa, ponieważ dolegliwości te mogą się nasilić, jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z powyższych schorzeń, powinien on zapytać lekarza lub farmaceuty czy może przyjmować betahistynę. Te grupy pacjentów powinny być pod kontrolą lekarza podczas leczenia. Ciąża i laktacja Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie wiadomo, czy stosowanie betahistyny w ciąży jest bezpieczne. Dlatego nie należy przyjmować betahistyny w okresie ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo, czy betahistyna przenika do mleka matki. Dlatego należy przedyskutować karmienie piersią z lekarzem, który pomoże zadecydować, co jest najlepsze dla matki i dziecka, w oparciu o korzyści i ryzyko związane ze stosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów Betahistyna nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przedawkowanie W razie przyjęcia większej niż przepisana dawki leku, należy skontaktować się z lekarzem. Objawy przedawkowania betahistyny w dawce do 640 mg, takie jak nudności, senność, wymioty, problemy z trawieniem, ból brzucha i problemy z koordynacją mogą łagodne lub umiarkowane. Większe dawki betahistyny mogą powodować ciężkie objawy, jak drgawki, zaburzenia dotyczące serca lub płuc i napady drgawek. Interakcje z innymi lekami Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Interakcja oznacza, że różne leki lub substancje, zażywane jednocześnie, mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie lub działania niepożądane. Dotychczas nie obserwowano interakcji betahistyny z innymi lekami. Jest możliwe, że betahistyna może wpływać na działanie leków przeciwhistaminowych. Leki przeciwhistaminowe są stosowane przede wszystkim w chorobach alergicznych, np. gorączce siennej oraz w chorobie lokomocyjnej. Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent jednocześnie stosuje leki przeciwhistaminowe. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Inhibitory MAO są lekami stosowanymi głównie w leczeniu depresji. Działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podczas leczenia betahistyną mogą wystąpić następujące ciężkie działania niepożądane: reakcje alergiczne, takie jak: obrzęk twarzy, warg, języka lub szyi. Może to powodować trudności w oddychaniu. Czerwona wysypka, stan zapalny i swędzenie skóry. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów niepożądanych należy przerwać leczenie betahistyną i skontaktować się z lekarzem. Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób) Ból głowy, okazjonalna senność, nudności, niestrawność, łagodne dolegliwości żołądkowe, takie jak wymioty, bóle brzucha i wzdęcia. Przyjmowanie betahistyny z posiłkiem może zmniejszyć dolegliwości żołądkowe. Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Świąd, wysypka, pokrzywka, zaburzenia rytmu serca (kołatanie), skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów z astmą oskrzelową. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309 e-mail: ndl@ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. Dokładamy starań, aby opisy i zdjęcia produktów były prawidłowe i kompletne. W razie jakichkolwiek wątpliwości, prosimy o kontakt z naszymi dyżurującymi farmaceutami. Jeśli widzisz błąd, daj nam znać. A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Z Betahistyna, Betahistine, Betahistinum, betahistini dihydrochloridum - zastosowanie, działanie, opis Podstawowe informacje o betahistynie Rok wprowadzenia na rynek lata 70 XX wieku Substancje aktywne betahistyna, dichlorowodorek betahistyny Działanie betahistyny wspomaga leczenie zawrotów głowy, wspomaga leczenie szumów usznych, rozszerza naczynia mózgowe (poprawia krążenie mózgowe) Postacie betahistyny roztwór doustny, tabletki, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej (ODT) Układy narządowe układ nerwowy i narządy zmysłów, układ krwionośny (sercowo-naczyniowy) Specjalności medyczne Medycyna rodzinna, Neurologia, Otolaryngologia Rys historyczny betahistyny Leki z betahistyną w Kanadzie pojawiły się pod koniec lat 70, w Szwajcarii w 1971 roku. Wzór sumaryczny betahistyny C8H12N2 Spis treści Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające betahistynę Wskazania do stosowania betahistyny Dawkowanie betahistyny Przeciwskazania do stosowania betahistyny Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania betahistyny Interakcje betahistyny z innymi substancjami czynnymi Interakcje betahistyny z pożywieniem Wpływ betahistyny na prowadzenie pojazdów Wpływ betahistyny na ciążę Wpływ betahistyny na laktację Skutki uboczne Objawy przedawkowania betahistyny Mechanizm działania betahistyny Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania Wchłanianie betahistyny Dystrybucja betahistyny Metabolizm betahistyny Wydalanie betahistyny Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające betahistynę Betaserc, tabletki, 8 mg, 100 szt Betaserc, tabletki, 24 mg, 20 szt Betaserc, tabletki, 24 mg, 50 szt Histigen, 24 mg, tabletki, 50 szt Polvertic, 24 mg, tabletki, 60 szt Histigen, 8 mg, tabletki, 100 szt. Histigen, 16 mg, tabletki, 30 szt. Histigen, 8 mg, tabletki, 30 szt. Histigen, 16mg, tabletki, 60 szt. Betanil forte, 24 mg, tabletki, 50 szt Betaserc, 24 mg, tabletki, 60 szt. Polvertic, 16 mg, tabletki, 60 szt Polvertic, 16 mg, tabletki, 30 szt Polvertic, 8 mg, tabletki, 100 szt Polvertic, 24 mg, tabletki, 20 szt Polvertic, 8 mg, tabletki, 30 szt Betaserc, 8 mg, tabletki, 100 szt. (import równoległy, Delfarma) Lavistina, 16 mg, tabletki, 60 szt Lavistina, 8 mg, tabletki, 30 szt Lavistina, 16 mg, tabletki, 30 szt. Lavistina, 8 mg, tabletki, 100 szt Betaserc, 8 mg, tabletki, 30 szt (import równoległy, InPharm) Lavistina, 24 mg, tabletki, 60 szt Betaserc, 24 mg, tabletki, 60 szt. (import równoległy, Delfarma) Histigen, 16 mg, tabletki, 30 szt. (import równoległy, Inpharm) Histigen, 16 mg, tabletki, 60 szt. (import równoległy, InPharm) Histigen, 8 mg, tabletki, 30 szt. (import równoległy, InPharm) Histigen, 8 mg, tabletki, 100 szt, (import równoległy, InPharm) Histigen, tabletki, 24 mg, 60 szt Betaserc, 24 mg, tabletki, 20 szt (import równoległy, InPharm) Betaserc, 24 mg, tabletki, 60 szt (import równoległy, InPharm) Betahistine dihydrochloride Accord, 8 mg, tabletki, 30 szt Betahistine dihydrochloride Accord, 16 mg, tabletki, 30 szt Betaserc ODT, 24 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 50 szt Betaserc ODT, 24 mg, tabletki ulegające rozpuszczeniu w jamie ustnej, 20 szt Betanil forte, 24 mg, tabletki, 60 szt. Betaserc, 8 mg, tabletki, 30 szt. (import równoległy, Delfarma) ApoBetina, 24 mg, tabletki, 60 szt. ApoBetina, 8 mg, tabletki, 100 szt. ApoBetina, 16 mg, tabletki, 60 szt. Betahistine dihydrochloride Accord, 8 mg, tabletki, 90 szt. Betaserc, 8 mg, tabletki, 100 szt. (import równoległy, Delfarma) Betaserc, 8 mg, tabletki, 100 szt. (import równoległy, InPharm) Wskazania do stosowania betahistyny Betahistyna - pochodna histaminy - to substancja stosowana w zawrotach głowy różnego pochodzenia, a także w chorobie Ménière'a (obejmuje zawroty głowy z wymiotami / nudnościami, szumy uszne, utratę słuchu postępującą). Jest stosowana w zaburzeniach równowagi, szumach usznych, zawrotach głowy pochodzenia przedsionkowego. Dawkowanie betahistyny Betahistyna jest stosowana doustnie. Dawka stosowana w leczeniu zależna od jednostki chorobowej ( choroba Ménière'a, zawroty głowy, szumy uszne), jest ustalana indywidualnie zależnie od reakcji na betahistynę. Efekt terapeutyczny może być widoczny po kilku tygodniach, niekiedy również po kilku miesiącach. Dawki początkowe są zwykle mniejsze, dawka dobowa rozdzielona jest zwykle na 2-3 dawki. Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: od 24 do 48 mg (w dawkach podzielonych). Przeciwskazania do stosowania betahistyny Betahistyna nie powinna być stosowana w przypadku nadwrażliwości na tę substancję, a także w guzie chromochłonnym nadnerczy (wiąże się to z mechanizmem działania betahistyny i potencjalnym uwolnieniem amin katecholowych z guza, czego efektem może być zagrażające zdrowiu i życiu ciśnienie tętnicze). Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania betahistyny Należy zachować ostrożność stosując betahistynę u osób z astmą oskrzelową, wrzodem trawiennym, owrzodzeniem trawiennym, chorobą wrzodową (istnieje ryzyko zaburzeń dyspeptycznych), wysypką (może dojść do zaostrzenia się objawów), obniżonym ciśnieniem krwi czy niedociśnieniem krwi. Należy wziąć pod uwagę, że betahistyna jest pochodną histaminy w związku z tym jej działanie może wykluczać działanie p/alergiczne leków p/histaminowych H1. Interakcje betahistyny z innymi substancjami czynnymi Możliwość spowolnionego metabolizmu betahistyny i wzrostu jej stężenia. Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna: Linezolid (Linezolid) inne leki przeciwbakteryjne Moklobemid (Moclobemide) IMAO - inhibitory monoaminooksydazy Selegilina (Selegiline) IMAO - inhibitory monoaminooksydazy Leki blokujące receptory histaminowe H1 hamują/osłabiają działanie betahistyny. Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna: Azelastyna (Azelastine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego Cetyryzyna (Cetirizine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego Cyproheptadyna (Cyproheptadine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym Desloratadyna (Desloratadine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego Dimetynden (Dimetindene) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym Feksofenadyna (Fexofenadine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego Ketotifen (Ketotifen) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym Lewocetyryzyna (Levocetirizine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego Loratadyna (Loratadine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego Interakcje betahistyny z pożywieniem Pokarm opóźnia wchłanianie betahistyny. Wpływ betahistyny na prowadzenie pojazdów Sama betahistyna nie wykazuje negatywnego wpływu na prowadzenie pojazdów. Jest jednak wskazana w chorobach z towarzyszącymi zawrotami głowy lub problemami z równowagą - stanowią one przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w ruchu.. Wpływ betahistyny na ciążę Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na potomstwo. Zaleca się unikania stosowania w ciąży. Wpływ betahistyny na laktację Nie jest wiadome czy betahistyna lub jej metabolity przechodzą do mleka. U szczurów wykazano, iż jest obecna w mleku samic. Skutki uboczne ból głowy Często niestrawność Często nudności Często bóle brzucha Częstość nieznana bóle nadbrzusza Częstość nieznana bóle w nadbrzuszu Częstość nieznana kołatanie serca Częstość nieznana reakcje nadwrażliwości Częstość nieznana senność Częstość nieznana zaburzenia żołądkowe Częstość nieznana ból brzucha Częstość nieznana dyskomfort w klatce piersiowej Częstość nieznana uczucie ucisku w klatce piersiowej Częstość nieznana uczucie ucisku w głowie Częstość nieznana Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA) Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych Objawy przedawkowania betahistyny Wśród objawów można wymienić: senność, bóle brzucha, nudności. Poważniejsze to przykładowo: powikłania sercowe lub płucne, drgawki. Mechanizm działania betahistyny Betahistyna jest syntetycznym analogiem histaminy stosowanym w zawrotach głowy. Działa agonistycznie na receptory H1, antagonistycznie w stosunku do H3, w przypadku receptorów H2 jej wpływ jest nieistotny. Wpływa zatem na układ histaminowy. Mechanizm działania został wyjaśniony częściowo. Wśród realnych teorii można wymienić wpływ na przepływ krwi w obrębie ślimaka i całego mózgu (wzrasta krążenie i mikrokrążenie w uchu wewnętrznym) - poprzez pobudzenie H1 następuje rozszerzenie naczyń krwionośnych, wzrost przepuszczalności naczyń i spadek ciśnienia w obrębie naczyń, wpływ na funkcję przedsionka i układu przedsionkowego oraz generowanych impulsów w jądrach przedsionkowych (blokowanie receptorów H3 w sposób pośredni wpływa na inne neuroprzekaźniki pomagając zmniejszyć objawy zawrotów głowy i przywrócić równowagę). Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania Histamina Wchłanianie betahistyny Jest łatwo wchłaniana, prawie całkowicie; szybko następuje jej metabolizm do kwasu 2-pirydylooctowego. Jej stężenie w osoczu jest małe. Dystrybucja betahistyny Odsetek betahistyny związanej z białkami osocza jest mniejszy niż 5%. Metabolizm betahistyny Betahistyna ulega przemianie do 2-PAA (kwasu 2-pirydylooctowego), który nie ma działania terapeutycznego (nie jest aktywny). Maksymalne stężenie 2-PAA jest osiągane po godzinie, a okres półtrwania tego związku wynosi ok. 3,5 godziny. Wydalanie betahistyny Metabolit 2-PAA jest wydalany z moczem. Wydalanie niezmienionej betahistyny jest niewielkie. Co to jest Apobetina? ApoBetina jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby Ménière’a, która charakteryzuje się: zawrotami głowy, utratą słuchu lub trudnościami w słyszeniu oraz szumem w uszach. Podstawowe informacje NazwaApobetinaNazwa międzynarodowaBetahistini dihydrochloridumKategoria dostępnościLeki na receptęDawka 8 mg 16 mg 24 mg PostaćTabletkiSkład - substancja czynnaBetahistyna Skład - substancje pomocnicze powidon K90 celuloza mikrokrystaliczna laktoza jednowodna krzemionka koloidalna bezwodna krospowidon kwas stearynowy Dostępne opakowaniaTabletki 8 mg: 30 tabletek 50 tabletek 100 tabletek 120 tabletek Tabletki 16 mg: 20 tabletek 30 tabletek 42 tabletki 50 tabletek 60 tabletek 84 tabletki Tabletki 24 mg: 20 tabletek 30 tabletek 40 tabletek 50 tabletek 60 tabletek 100 tabletek Działanie / właściwościPoprawa krążenia mózgowego. ZastosowanieLeczenie objawów choroby Méniere’a: zawroty głowy i nudności lub wymioty dzwonienie w uszach (szum w uszach) utrata słuchu lub trudności w słyszeniu Przeciwwskazania uczulenie (nadwrażliwość) na betahistynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku guz chromochłonny nadnerczy dzieci i młodzież poniżej 18 lat Ostrzeżenia i środki ostrożności owrzodzenie żołądka (wrzód trawienny) astma oskrzelowa pokrzywka, wysypka skórna, alergiczny nieżyt nosa niskie ciśnienie tętnicze krwi Działania niepożądane / Skutki uboczneCzęste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): ból głowy senność nudności niestrawność (wymioty, bóle brzucha i wzdęcia) Możliwe interakcje zDotychczas nie zaobserwowano interakcji betahistyny z innymi lekami. CiążaNie należy przyjmować betahistyny w okresie ciąży. Karmienie piersiąPodawanie tego leku w okresie karmienia piersią należy skonsultować z lekarzem. DzieciNie stosować dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdówLek ten nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działanie i właściwości Jak działa Apobetina? Lek Apobetina nasila wydzielanie histaminy w zakończeniach nerwowych, ponadto lek poprawia przepływ krwi w mózgu i poprawia ukrwienie błędnika oraz korzystnie oddziałuje na układ przedsionka. Zastosowanie / wskazania Kiedy stosuje się lek Apobetina? Lek ten wskazany jest w leczeniu choroby Méniere’a, charakteryzującej się następującymi objawami: zawrotami głowy (nudności i wymioty) utratą słuchu lub trudnościami w słyszeniu dzwonieniem w uszach (szum w uszach) Dawkowanie Jak stosować lek Apobetina? Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Początkowa dawka leku to: 1 - 2 tabletki 8 mg - 3 x na dobę 1/ 2 - 1 tabletka 16 mg - 3 x na dobę. Dawka podtrzymująca to: od 24 mg do 48 mg na dobę. Zalecana dawka leku to: 1/ 2 - 1 tabletki 24 mg - 2 x na dobę. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki. Tabletki najlepiej zażywać podczas posiłku. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku ApoBetina W razie przyjęcia większej niż przepisana dawki leku należy skontaktować się z lekarzem. Przedawkowanie betahistyny w dawce do 640 mg, może spowodować łagodne działania niepożądane (takie jak: problemy z trawieniem, senność). Większe dawki betahistyny mogą powodować cięższe objawy (takie jak: drgawki, zaburzenia pracy serca i płuc) Pominięcie zastosowania leku ApoBetina Należy poczekać, aż nastąpi pora zastosowania następnej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Przerwanie stosowania leku ApoBetina Nie należy przerywać stosowania leku bez porozumienia z lekarzem, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Przeciwwskazania Kiedy nie stosować leku Apobetina? Leku Apobetina nie należy stosować: jeśli pacjent ma uczulenie na betahistynę lub którykolwiek składnik leku gdy u pacjenta stwierdzono guz chromochłonny nadnerczy u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. Działania niepożądane / skutki uboczne Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy zaprzestać stosowania leku Apobetina i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych. reakcje alergiczne, takie jak: obrzęk twarzy, warg, języka lub szyi (może to powodować trudności w oddychaniu) czerwona wysypka, stan zapalny i swędzenie skóry Inne działania niepożądane Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób) ból głowy senność nudności niestrawność łagodne dolegliwości żołądkowe, takie jak wymioty, bóle brzucha i wzdęcia Podczas badań klinicznych zauważono także inne objawy niepożądane: anaflaksja sporadycznie senność zaburzenia żołądkowo-jelitowe zaburzenia skóry i tkanki podskórnej obrzęk naczynioruchowy pokrzywka wysypka i świąd Przyjmowanie betahistyny z posiłkiem może zmniejszyć dolegliwości żołądkowe. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku ApoBetina należy omówić z lekarzem lub farmaceutą: jeśli u pacjenta obecnie lub w przeszłości stwierdzono owrzodzenie żołądka (wrzód trawienny) jeśli pacjent ma astmę oskrzelową jeśli pacjent ma pokrzywkę, wysypkę skórną, alergiczny nieżyt nosa, ponieważ dolegliwości te mogą się nasilić jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze krwi Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z powyższych stanów, powinien on zapytać lekarza lub farmaceutę czy może przyjmować betahistynę. Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. Apobetina a ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy przyjmować betahistyny w okresie ciąży, o ile nie zaleci tego lekarz. Apobetina a karmienie piersią Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Interakcje Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane. Dotychczas nie obserwowano interakcji betahistyny z innymi lekami. Betahistyna może wpływać na działanie leków przeciwhistaminowych. Leki przeciwhistaminowe są stosowane przede wszystkim w chorobach alergicznych. Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent jednocześnie stosuje leki przeciwhistaminowe. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Inhibitory MAO są lekami stosowanymi głównie w leczeniu depresji. Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. Apobetina a alkohol Nie należy spożywać alkoholu w trakcie stosowania leku Apobetina. Apobetina a prowadzenie pojazdów Lek ten nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przechowywanie Jak przechowywać lek Apobetina? przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci przechowywać w temperaturze poniżej 25oC w suchym miejscu chronić przed wilgocią Dodatkowe informacje Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.